Gigi D'Agostino urodził się 17 grudnia 1967 na prowincji Salermo. Swoją pełną przygód młodość spędzał pomiędzy Turynem, a Breścią, gdzie znajdują się studia Megia Records. Jego największym marzeniem było wstąpienie w ogromny świat muzyki disco. I tak się stało. Na początku zajmował się różnymi stylami muzycznymi, jednak po pewnym czasie zaczął preferować muzykę elektroniczną i zaczął swoją karierę jako DJ w 1983 roku, mając zaledwie 16 lat. Zaczął organizować imprezy w różnych klubach i w końcu zadebiutował w klubie Woodstock w Turynie. W latach 1993-1998 pracował w klubie Ultimo Impero. Po niektórych sukcesach jak np. z hitem Sweetly przeszedł do drużyny Gianfranco Bortolotti (generalny menedżer Media Records). Singiel "Fly" pod nazwą "BXR Noise Maker" (jest ona specjalnie używana dla produkcji w stylu "Mediterranean Progressive") ukazał się na początku 1996 roku i dostał się on do grona najlepiej sprzedawanych singli. Następnym ogromnym sukcesem okazał się krążek La Voyage, który sprzedał się w ponad 80 000 egzemplarzy, co oznaczało złotą płytę. Kolejne single przyniosły kolejne sukcesy. "Gigi's Violin" znów w stylu "Mediterranean Progressive" był grany we włoskich klubach i stacjach radiowych z ogromnym sukcesem. Gigi niezmęczenie pracował dalej inspirowany przez niewyczerpywalne kreatywne źródła.
Współpracował także ze swoim przyjacielem Mauro Picotto, czego efektem był "Angels symphony" . Niedługo potem został wydany album pt. "Gigi D'Agostino" z 19 utworami, który sprzedał się w ponad 60 000 egzemplarzach (złota płyta). Muzyka Gigi'ego zaczynała się zmieniać, choć raczej powinno się powiedzieć ewoluowała. Poprzez zdobywanie doświadczenia następował dalszy rozwój włosckiego DJ'a. Jego brzmienie stało się bardziej melodyjne. To coś pośredniego pomiędzy muzyką house, a muzyką progresywną, z energicznymi dźwiękami i mniejszą ilością wymuszonych rytmów. W roku 1997 został opublikowany "Gin Lemon", a rok później przyszła kolej na "Elisir" - jeden z najczęściej przetańczonych kawałków 1998 roku. W 1999 roku powstał "Cuba Libre" i niedługo potem już legendarny "Bla bla bla", które znów osiągnęły ogromny sukces. W międzyczasie ukazał się zmiksowany przez Gigiego album Eurodance Compilation, który zawierał pięć niepublikowanych utworów. Za tą płytę Gigi otrzymał platynę i został wyróżniony na Italian Dance Awards, jako najlepszy producent roku.
W październiku 1999 r. ukazał się singiel "Another Way" i zimą długo oczekiwane "L'Amour Toujours". Płyta ta od razu trafiła na 10 miejsce najlepiej sprzedawanych płyt we Włoszech i zdobyła kolejną platynę. Album to efekt ciężkiej pracy: 23 kawałki na dwóch krążkach, jeden dla serca i pośpiewania, drugi dla tańczenia i odreagowania. Na płycie znalazły się największe osiągnięcia Gigiego oraz nowe kawałki m.in. przepiękny utwór tytułowy. Gigi został uznany przez Red Bull Awards jako najlepszy DJ-producent roku i występował w najpopularniejszych klubach Hiszpanii, Szwecji, Francji, Niemiec i Wielkiej Brytanii (w 1996 roku na Ministry of Sound razem z Mauro Picotto).
W roku 2000 udało mu się uzyskać, także ogromny sukces poza ojczyzną. W Niemczech na przykład sprzedał ponad 1 mln płyt, we Francji tylko singiel "The Riddle" sprzedał się w ilości 200 000 sztuk. Na rynek trafiły kolejne płyty "Tecno Fes" w sierpniu i "Tecno Fes vol. 2" w grudniu. Rok 2001 Gigi zaczął od współpracy z DJ'em Albertino, czego efektem była piosenka "Super". Gigi D'Agostino to pionier takmzwanego "Mediterranean Progressive", stylu który sam powołał do życia. Jako DJ i producent płyt dzięki swojemu talentowi, pracy i cierpliwości rozwinął swój własny styl muzyczny: minimum dźwięków, łatwe do zapamiętania melodie i niejedno kroć śródziemnomorskie melodie. Silna strona Gigi'ego D'Agostino leży w tym, iż płyty pierwotnie przeznaczone dla dyskotek potrafił przekształcić w hity dla wielomilionowych mas.
Czat
Sprzęt
