Luomo urodził się w 1976 roku. Jest finem, a naprawdę nazywa się Sasu Ripatti. Jego muzykę można określić jako brzmienia łączące w sobie mroczny eksperimental z pogodnymi, klubowymi motywami parkietowymi. Dzięki temu, nagrania takie, jak „Tessio” pokazują zupełnie nowy wymiar doskonale znanych motywów, ubranych w dźwięki charakterystyczne dla nurtu zwanego micro house. W ten sposób, poprzez łączenie elementów popowych z bardziej deepowymi, klubowymi rozwiązaniami, Sasu prezentuje muzykę charakteryzującą się wieloma wpływami, a siebie – jako niezwykle wszechstronnego artystę.
Nie dziwi więc, że wokalistką, która często użycza mu głosu do nagrań, jest fińska śpiewaczka jazz’owa Johanna Iivanainen. Wychodzi to znakomicie, co udowadniają znakomite wydawnictwa zgromadzone na albumie „The Present Lover” czy kawałki takie, jak „Antye Greie”. Wielu znawców uważa, że to właśnie niebanalne użycie wokali stanowi o sile produkcji Ripattiego. Co więcej, są to produkcje doskonale przyjmowane zarówno w klubowych murach ekskluzywnych lokali, wakacyjnych dyskotekach rozmieszczonych na gorących plażach, jak i w domowym zaciszu. Na koniec małe zestawienie: chcąc poznać twórczość Luomo, nie można przegapić żadnego z dotychczasowych albumów – „Vocalcity”, „Present Lover”, „Paper Tigers” czy najnowszego „Convivial”. Nie można przegapić wspaniałych kawałków, jak „Disconize Me”, wspomniany prędzej „Tessio”, „Waltz For Your Eyes” czy „Really Don't Mind”. Nie można nie zwrócić uwagi na kilka znakomitych remixów zrobionych między innymi dla Massive Attack, Dub Taylor, Deepchild czy Scissor Sisters. A z kolei nie poznać twórczości Sasu Rapatti’ego, to niemal grzech ze strony prawdziwego klubowicza.
Czat
Sprzęt
